Van oudsher worden kruiden gebruikt om klachten/ziekten te verzachten of te genezen. Door ervaring in het gebruik van kruiden werd er veel kennis opgebouwd. Door onze materialistisch ingestelde cultuur is deze kennis in vergetelheid geraakt. De laatste tijd wordt het gebruik van kruiden her en der weer gewaardeerd en toegepast.
In
de
fytotherapie
wordt
de
werkzaamheid
van
de
diverse
inhoudstoffen
van
de
plant
beschreven.
Het
isoleren
van
inhoudstoffen
van
de
plant
en
het
gebruik
van
deze
geïsoleerde
stof
als
geneesmiddel,
wordt
niet
toegepast
in
de
fytotherapie.
De
plant
is
namelijk
een
geheel
en
door
het
isoleren
van
inhoudstoffen
gaat
deze
"heelheid"
verloren
en
gaat
de
waarde
als
"heelmiddel"
voor
een
groot
deel
verloren.
Daarnaast
blijkt
dat
geïsoleerde
bestanddelen
wel
een
duidelijk
gerichte
werkzaamheid
kunnen
hebben
op
een
bepaald
orgaan
of
weefsel,
maar
dat
daarbij
schadelijke
bijwerkingen
ontwikkeld
kunnen
worden.
Verder
bestaat
de
mens
waarvoor
de
heelkracht
wordt
ingezet
toch
ook
uit
meer
dan
een
som
van
organen
en
andere
lichaamsdelen.
Door
de
gehele
plant
in
te
zetten,
behoudt
zij
haar
"wezen",
op
deze
manier
is
haar
heelkracht
optimaal
en
is
er
sprake
van
wezenlijke
natuurheelkunde.
In
de
natuurgeneeskunde
is
onderstaande
stlling
erg
belangrijk;
...
gebruikt als thee, tinctuur of etherische olie zijn
zij bekend om hun geneeskrachtige en
verzachtende werking.
